Ο Παύλος Λαζαρίδης (1917-1992) υπήρξε το πρότυπο του αρχαιολόγου, διακονητή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και της αρχαιολογικής επιστήμης. Καλλιεργημένος άνθρωπος και με βαθιά αρχαιολογική παιδεία, την οποία συμπλήρωναν οι θεολογικές του γνώσεις, αφιερώθηκε στην αποκάλυψη, τη μελέτη, τη διάσωση, τη συντήρηση και την προβολή των βυζαντινών μνημείων σε ολόκληρη τη χώρα. Ακόμα και σήμερα, μετά από πολλές δεκαετίες, ανακαλύπτω σε απομακρυσμένα σημεία της πατρίδας μας μνημεία που έχουν δεχθεί τη φροντίδα του Λαζαρίδη και ανθρώπους που τον θυμούνται με αγάπη και ευγνωμοσύνη. Προξενεί εντύπωση η προσοχή και ο σεβασμός με τον οποίο προσέγγιζε τα μνημεία, η ποιότητα των επεμβάσεων που αντέχουν ακόμα έως τις ημέρες μας. Ο Λαζαρίδης ήταν αρχαιολόγος της δράσης. Σε μια εποχή που η μεταπολεμική Ελλάδα άλλαζε πρόσωπο κατεδαφίζοντας το παρελθόν της, ο Παύλος βγήκε από τα γραφεία και τα σπουδαστήρια και υπεράσπισε την Ιστορία με σεμνότητα και ακάματη εργασία. [. . .] Δέκα χρόνια μετά το θάνατό του σκεφθήκαμε να τιμήσουμε τη μνήμη του Παύλου Λαζαρίδη με το «Θωράκιον». Παλαιοί και νεώτεροι αρχαιολόγοι, που τον γνώρισαν προσωπικά και δούλεψαν μαζί του ή έχουν έλθει σε επαφή μόνο με το έργο του, καταθέτουν την επιστημονική τους συμβολή, επιβεβαιώνοντας την αγαθή μνήμη που άφησε στους επιγενόμενους ο ξεχωριστός αυτός άντρας.