Κανείς ίσως από τους αναρίθμητους επισκέπτες του δεν έχει ακούσει ή σκεφθεί ότι το οικείο σε όλους Ηρώδειο υπήρξε το υψηλότερο κτήριο της χώρας, έως την εποχή του και του Πύργου των Αθηνών, ή ότι αυτό πρέπει να είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου έως σήμερα ρεκόρ για το μεγαλύτερο άνοιγμα στέγης (50 μ.) εκ φυσικής ξυλείας, χωρίς ενδιάμεσα στηρίγματα.

Παρά τις φιλολογικές περί στέγης μαρτυρίες, πλείστοι αρχαιολόγοι και ιστορικοί της αρχιτεκτονικής ισχυρίσθηκαν ότι η γεφύρωση της τεράστιας αποστάσεως των τοίχων του Ηρωδείου δεν πρέπει να ήταν δυνατή.

Και όμως, ακόμη και στην παρούσα κατάσταση ερειπίου, το κτήριο διατηρεί οικοδομικές λεπτομέρειες που με βεβαιότητα αποδεικνύουν την πάλαι ποτέ ύπαρξη της στέγης του και ταυτοχρόνως υποδεικνύουν τη βασική διάταξη των ζευκτών αυτής.

Η προτεινόμενη από τον συγγραφέα αναπαράσταση βασίζεται σε όλες τις σωζόμενες στο κτήριο μαρτυρίες, σε ό,τι είναι γνωστό για τα τεράστια επιτεύγματα των Ρωμαίων σε αυτή την ειδικότητα, συμπεριλαμβανομένης της γεφυροποιίας, σε ό,τι είναι γνωστό για τα επιτεύγματα της οικοδομικής του ξύλου γενικώς πριν από τη βιομηχανική εποχή και σε ό,τι είναι γνωστό για τις επιστημονικές γνώσεις των αρχαίων.

Το πρώτο μέρος υπό μορφήν μυθοπλασίας αναφέρεται στο ιστορικό πλαίσιο και τους πρωταγωνιστές του έργου, το δεύτερο περιέχει την επιστημονική τεκμηρίωση της κατασκευής του κτηρίου και της στέγης του, ενώ στο τρίτο μέρος παρουσιάζονται ιστορικές ξύλινες γέφυρες και στέγες, των οποίων η γνώση, πέραν της αυτοτελούς αξίας της, είναι χρησιμότατη και για την κατανόηση της στέγης του Ηρωδείου.

Ο Μανόλης Κορρές, δρ. ΕΜΠ, και Dr. Ph. h.c. FU Berlin, υπεύθυνος του έργου αποκαταστάσεως του Παρθενώνος από το 1983 έως το 1999, διδάσκει από το 1999 Ιστορία της Αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ και είναι μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, καθώς και επιστημονικών επιτροπών του Υπουργείου Πολιτισμού με αντικείμενο την προστασία και συντήρηση διαφόρων μνημείων ή συνόλων, συμπεριλαμβανομένης της Ακροπόλεως. Στην ειδικότητά του υπήρξε μαθητής του Χαράλαμπου Μπούρα και του Gottfried Gruben. Έχει μελετήσει πλείστα ιστορικά μνημεία ή θέματα και έχει δημοσιεύσει σχετικά άρθρα και βιβλία. Έχει τιμηθεί με το χάλκινο μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών, το αργυρό της Académie d’Architecture (Παρίσι), το Βραβείο Alexander von Humboldt και το χρυσό της Ακαδημίας της Ρώμης (Διεθνές Βραβείο Feltrinelli 2013