Υπάρχουν μέρη, γράφει ο ρώσος νομπελίστας ποιητής Joseph Brodsky, όπου η ιστορία είναι αναπόφευκτη σαν σύγκρουση στον αυτοκινητόδρομο, μέρη όπου η γεωγραφία προκαλεί την ιστορία. Σ' αυτήν την κατηγορία των τόπων που τόσο παραστατικά περιγράφει ο Brodsky ανήκει αναμφισβήτητα η Αλεξάνδρεια. Βουτηγμένη στην ιστορία και τους μύθους που συνδέονται με ισχυρούς συμβολισμούς, η πόλη διαχέει έναν αέρα που ξεπερνά εντούτοις τα τοπικά και ευρύτερα γεωγραφικά της όρια. Ο Italo Calvino, στο γνωστό βιβλίο του με τίτλο "Αόρατες πόλεις" (Le citta invisibili) θυμίζει ότι οι τελευταίες είναι ένα σύνολο πραγμάτων, απομνημονεύσεων, επιθυμιών, σημείων μιας γλώσσας· οι πόλεις, συνεχίζει, είναι τόποι ανταλλαγών, όπως εξηγούν όλα τα βιβλία της ιστορίας της οικονομίας, αλλά οι ανταλλαγές αυτές δεν είναι μονάχα ανταλλαγές εμπορευμάτων είναι και ανταλλαγές λέξεων, πόθων, αναμνήσεων. Στην πρόσληψη της ιστορικής αύρας της Αλεξάνδρειας, η ανάμνηση κατέχει πρωτεύουσα θέση, καθώς η πόλη, χωρίς μνημεία που να παραπέμπουν στο ένδοξο παρελθόν της, μυθοποιείται για να γίνει τελικά υπερτοπική.