Έχει ειπωθεί ότι η απαρίθμηση όλων των βιβλίων και μελετών που έχουν γραφτεί για τον Μεγάλο Κωνσταντίνο αποτελεί ματαιοπονία: «μοιάζει σαν να θέλει να μετρήσει κανείς τ’ αστέρια στον ουρανό ή τις κόκκους της άμμου». Το επιστημονικό ενδιαφέρον για τον πρώτο Ρωμαίο χριστιανό αυτοκράτορα υπήρξε ανέκαθεν μεγάλο σε διεθνές επίπεδο και παραμένει πολύ ζωηρό έως τις μέρες μας.

Ο παρών τόμος περιλαμβάνει σε επεξεργασμένη μορφή τις ανακοινώσεις του Διεθνούς Συνεδρίου «Ο Μέγας Κωνσταντίνος και η εποχή του» που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη με αφορμή τα 1700 χρόνια από το διάταγμα των Μεδιολάνων. Γνωστοί πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και ερευνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό φωτίζουν τις διάφορες πτυχές τη πολιτικής του Κωνσταντίνου, που δρομολογεί τη μετεξέλιξη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στο «καθ’ ημάς» Βυζάντιο, αφενός, και τη μεσαιωνική Δύση, αφετέρου. Το διάταγμα της ανεξιθρησκίας, που συνυπογράφει με τον Λικίνιο το 313 στα Μεδιόλανα, αναλύεται διεξοδικά, λόγω της ιστορικής σημασίας του αλλά και του επίκαιρου μηνύματος που μεταφέρει: την αναγκαιότητα σεβασμού των διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων που συνυπάρχουν σήμερα στα πλαίσια της κοινωνίας. Οι μελέτες που περιλαμβάνει ο τόμος κατανέμονται για τη διευκόλυνση του αναγνωστικού κοινού σε έξι θεματικές ενότητες, που αλληλοσυμπληρώνονται μεταξύ τους. Μία προς μία αναδεικνύουν τον σύνθετο προβληματισμό που έχει αναπτυχθεί στην έρευνα σχετικά με τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και δίνουν την ευκαιρία για έναν γόνιμο αναστοχασμό πάνω στην προσωπικότητα, τη δράση του και την κληρονομιά που άφησε στους αιώνες.