Η συγγραφή ενός εγχειριδίου Ανασκαφικής παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία λόγω της πολυπλοκότητας της ανασκαφικής διαδικασίας και γενικότερα της έρευνας πεδίου. Η σύνθεση ενός τέτοιου εγχειριδίου για τις ανασκαφικές και άλλες έρευνες πεδίου στην Ελληνική επικράτεια δυσχεραίνεται, μάλιστα, από την έλλειψη επίσημων σχετικών πρωτοκόλλων. Η δραστηριοποίηση πολλών φορέων (Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, Πανεπιστημιακών Τμημάτων, Ξένων Αρχαιολογικών Σχολών και άλλων επισήμων Ιδρυμάτων), με διαφορετικό υπόβαθρο, έχει δημιουργήσει μία ιδιαίτερη μεθοδολογική “πολυφωνία.

Στο παρόν έργο επιχειρείται, με εύληπτο τρόπο, η αποσαφήνιση βασικών εννοιών, ορισμών και γενικών αρχών που διέπουν μία χερσαία αρχαιολογική έρευνα, παρουσιάζονται οι επιλογές που διαθέτουμε σήμερα, όσον αφορά στην σχεδίαση της στρατηγικής μίας έρευνας, και παρέχονται γενικές οδηγίες για τον τρόπο αντιμετώπισης και καταγραφής των ευρημάτων της ανασκαφής, με ιδιαίτερη έμφαση στην αναγνώριση και περιγραφή της κεραμεικής και στη χρήση της βασικής σύγχρονης ορολογίας.

Η εργασία αυτή απευθύνεται κυρίως σε φοιτητές και νέους πτυχιούχους της Αρχαιολογίας, με την ελπίδα ότι θα τους βοηθήσει να δημιουργήσουν, σε συνδυασμό με τα πανεπιστημιακά μαθήματα, μία στερεή βάση για την σταδιακή κατανόηση της ανασκαφικής ή άλλης ερευνητικής διαδικασίας πεδίου και για την ευχερέστερη παρακολούθηση και εκτέλεση των σχετικών εργασιών.

Αποτελείται από 5 μέρη: στο 1ο μέρος δίδονται γενικές αρχές και ορισμοί, το 2^ο μέρος αναφέρεται σε ανασκαφικά συστήματα, στο 3ο μέρος γίνεται επισκόπηση της έρευνας επιφανείας, στο 4ο μέρος θίγονται βασικά πρακτικά θέματα πεδίου και το 5ο μέρος παρέχει οδηγίες για την περιγραφή αρχιτεκτονικών στοιχείων και της κεραμεικής, του πολύ-πληθέστερου αρχαιολογικού υλικού μίας έρευνας.