Όταν ένα έργο τέχνης, αφού υποστεί τον έλεγχο της αισθητικής αποτίμησής του και μετά, εξακολουθεί να προσελκύει και τον αδασκάλευτο ακόμη θεατή, και η εξωτερική δομή του ή η καλλιτεχνική φόρμα του (κάλλος), όπως και η εσωτερική δομή του ή η επιβολή του (μέγεθος), στέκουν πάνω από κάθε τόπο και χρόνο και τεχνοτροπία, όταν το έργο της τέχνης μένει "αγέραστο", τότε λέμε γι' αυτό ότι είναι κλασικό. Και φυσικά η εποχή που έχει να επιδείξει σειρές ολόκληρες από τέτοια έργα λέγεται κλασική εποχή. Και η τέχνη κλασική. Ο όρος κλασικός πρωτοειπώθηκε από μεταγενέστερους θαυμαστές της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας και δεν είχε τότε το "αξιολογικό" περιεχόμενο που του δώσαμε εδώ παραπάνω, αλλά εκτεινόταν σε μια μεγάλη χρονική διάρκεια. Χαρακτήριζε έτσι τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα της ελληνικής αρχαιότητας όλων των εποχών.