Το παρόν πόνημα είναι ο καρπός της υπερδεκαετούς ενασχολήσεώς μου με τον μέγιστο διανοητή Πατέρα της Εκκλησίας, τον Ιωάννη Δαμασκηνό. Αν αληθεύει ο λόγος του Fichte ότι  «το είδος φιλοσοφίας που επιλέγει κάποιος, εξαρτάται από το είδος του ανθρώπου που κάνει την επιλογή», τότε εξηγείται ο ιδιάζων λόγος της επιλογής του συγκεκριμένου ιερού συγγραφέως ως θέματος ενδελεχούς ερεύνης με ιδιαίτερη έμφαση στο φιλοσοφικό μέρος της συγγραφικής παραγωγής του.[...]

[ Το απόσπασμα προέρχεται από την περιγραφή στο οπισθόφυλλο του βιβλίου ]