Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να συμβάλει στην ιστορία της εκπαίδευσης των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης κατά την περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918).

Τα δεινά που προκάλεσε ο πόλεμος, όπως η φτώχεια, η έλλειψη τροφίμων, η υποχρεωτική στράτευση κ.α., αλλά και η νεοτουρκική πολιτική, που είχε ξεκινήσει από το 1908, είχαν συμβάλει στη διακοπή της ανοδικής πορείας της ελληνικής εκπαίδευσης, που είχε καταγραφεί από την περίοδο του Τανζιμάτ.  Ωστόσο η μελέτη των εγκυκλίων της Πρωτοσυγκελίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου καταδεικνύει αφενός μεν τη λειτουργία των ελληνικών σχολείων παρά τις μεγάλες δυσκολίες και αφετέρου το μέγεθος του ενδιαφέροντος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας για τα σχολεία και την ελληνική εκπαίδευση κατά την περίοδο αυτή.