πιο επιφανείς εκπροσώπους του μονοφυσιτικού κλήρου, οι οποίοι με τη γοητεία τους και με τα λόγια τους θα πρέπει να της μετέτρεψαν σε βάθος το πνεύμα και τις επιδιώξεις. Επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη είχε τη δεύτερη μεγάλη αλλαγή στη ζωή της διότι – δεν γνωρίζουμε πώς ούτε πότε – συναντήθηκε με έναν νέο που είχε μεγάλες προσδοκίες, τον Ιουστινιανό, για τον οποίο την εποχή εκείνη όλα προoιωνίζονταν πως θα ανερχόταν στον θρόνο, όντας ο ευνοούμενος του αυτοκράτορα θείου του. Αυτός ήταν ένας άνθρωπος συνεσταλμένος, έχοντας κλίση προς τη μελέτη και τον στοχασμό, ενώ η Θεοδώρα πρέπει να είχε ζωηρό χαρακτήρα και άμετρη ομορφιά.

Ο Ιουστινιανός που ήδη κατείχε τα υψηλότερα αξιώματα στην αυλή, την ερωτεύτηκε παράφορα, αποφάσισε να την νυμφευτεί και, παρά τις δυσκολίες που συνάντησε, έπειτα από μερικά χρόνια έφερε σε πέρας το σχέδιό του. Ο Ιουστινιανός ανέβηκε στον θρόνο τον Απρίλιο του 527 και η Θεοδώρα, που στέφθηκε με τη σειρά της αυγούστα, στάθηκε στο πλευρό του για μια εικοσαετία μέχρι που ένας πρόωρος θάνατος την χώρισε από εκείνον.