...Η Βυζαντινή Άρτα αποτελεί το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα ανάδυσης μέσα από τα ερείπια του ένδοξου οικιστικού παρελθόντος (της Αμβρακίας και της Νικοπόλεως) της νέας ζωής.
Αυτό εκφράζεται με την εκμετάλλευση των αρχαίων οικοδομικών υλικών, ιδίως των αρχιτεκτονικών και γλυπτικών μελών, τα οποία ενσωματώνονται οργανικά στα νέα κτίσματα διατηρώντας όμως παράλληλα τη μορφολογική τους αυτοτέλεια.
Επίλεκτο και πλούσιο αρχιτεκτονικό υλικό βλέπουμε να χρησιμοποιείται με μια ιδιότυπη ευαισθησία σε αντίστοιχες θέσεις, με σεβασμό στις αξίες του αρχαίου, ρωμαϊκού και παλαιοχριστιανικού παρελθόντος.
Ο 13ος και ο 14ος αιώνας δώρισαν στην Άρτα ορισμένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της παλαιολόγειας αρχιτεκτονικής.
Οι μικροί σε διαστάσεις βυζαντινοί ναοί της Άρτας αποτελούν μικρές κιβωτούς και διαχρονικά μουσεία της βυζαντινής παράδοσης, η οποία συνεχίζει να φωτίζει κα να επηρεάζει τον ιστορικό βίο του Δεσποτάτου, έτσι καθώς συμπληρώνεται με την παρουσία της παλαιολόγειας ζωγραφικής...

[ Η περιγραφή προέρχεται από το οπισθόφυλλο του βιβλίου ]