[...] Στο βιβλίο αυτό το De administrando imperio αντιμετωπίζεται σαν ένα εγχειρίδιο πολιτικής ιδεολογίας που εκφράζεται με μεσαιωνική νοοτροπία και δεοντολογία: περιγράφει με ποιο τρόπο το Βυζάντιο του 10ου αιώνα που κυβερνιέται από τη Μακεδονική δυναστεία αποκηρύσσει το οικουμενικό αυτοκρατορικό παρελθόν που αναγόταν στις κατακτήσεις του Ιουστινιανού Α' και περιγράφει, χάρη στην αναθεώρηση της Κωνσταντίνειας Δωρεάς, που πέτυχε ο Βασίλειος Α' , μια νέα βυζαντινή σφαίρα άσκησης πολιτικής επιρροής, μια νέα αυτοκρατορική οικουμενικότητα, περιορισμένη στο χώρο.