Ποιά είναι η θέση της γυναίκας στην ύστερη αρχαιότητα και στο πρώιμο Βυζάντιο; Πώς θεολογεί ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας αναφερόμενος στο φύλο της γυναίκας; Είναι ο λόγος του ύμνος ή κόλαφος για το θηλειών γένος; Ευθύς εξαρχής οφείλουμε να σημειώσουμε πως η ανθρωπολογία του είναι διασταλτική. Η φύση της γυναίκας διαστέλλεται καισαρικά προς τη φύση του ανδρός. Υπολείπεται και δευτρεύει καθαρά στο επίπεδο της νόησης και της αντιληπτικής ικανότητας. Η γυναίκα κατά τον Κύριλλο υπολείπεται της ευφυΐας του ανδρός, ο νους της είναι μαλακός και αμβλύνους σε αντίθεση με τον ανδρικό που είναι αγχίνους και συνετός. Η γυναικεία φύση ως θηλυκή είναι ευεπίφορη στην αμαρτία, ευόλισθη στην ηδονή ενώ η ανδρική είναι άλκιμη, ώριμη και συνετή[...]

[ Η περιγραφή είναι απόσπασμα που προέρχεται από το οπισθόφυλλο του βιβλίου ]