Μετά το πρώτο του βιβλίο για το Βυζάντιο και τα γενικότερα χαρακτηριστικά του, ο Βασίλειος Θεοχάρης επιστρέφει εδώ με ένα ακόμη πόνημα, με το οποίο επιχειρεί να σκάψει ακόμη βαθύτερα στο πνευματικό έργο των Ρωμαίων. Συγκεκριμένα, εδώ κινείται πλέον σε εν πολλοίς αχαρτογράφητα ύδατα, μιας και επιχειρεί μια λεπτομερή ανάλυση του επιδραστικού χαρακτήρα του Βυζαντίου στη Μεσαιωνική και Δυτική Ευρώπη. Ο αναγνώστης θα δει πολλά στερεότυπα, που λανθασμένα έχουν επικρατήσει, να καταρρέουν μέσα από πειστικά επιχειρήματα και αδιάσειστα στοιχεία. [...]

[Η περιγραφή προέρχετα από το οπισθόφυλλο του βιβλίου]