Η κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μετά το Ματζικέρτ και η αδυναμία του Βυζαντίου να υπερασπιστεί τη Μικρά Ασία απ' την τουρκοϊσλαμική πλημμυρίδα, δημιούργησαν στη Δύση την πεποίθηση πως μπροστά σε μια τέτοια προοπτική, τα δυτικά έθνη έπρεπε να επέμβουν για να σώσουν την Ευρώπη που βρισκόταν κάτω από άμεση απειλή. Ο Γουλιέλμος της Τύρου θα δει στην καταστροφή του Ματζικέρτ την ιστορική δικαίωση της πρωτοβουλίας των Φράγκων να οργανώσουν τις Σταυροφορίες. Πραγματικά, ήταν καιρός να σκεφτούν πως θ' αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Το Ισλάμ, απ' τη Νίκαια όπου είχε εδραιωθεί, μπορούσε κάθε στιγμή να αιφνιδιάσει την Κωνσταντινούπολη. Η καταστροφή του 1453 μπορούσε να συμβεί απ' τα τέλη κιόλας του 11ου αιώνα.

[ Το απόσπασμα προέρχεται από το οπισθόφυλλο του βιβλίου]