Τη στιγμή που τα κατάλοιπα του βιομηχανικού μας παρελθόντος, ακόμη και του πιο πρόσφατου εξαφανίζονται κάτω από τη σκαπάνη των ακατεδάφιστων, είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε εμείς και να κάνουμε να συνειδητοποιήσουν και οι άλλοι, όχι μόνον οι υπεύθυνοι αλλά και όλοι οι σύγχρονοί μας, την τεχνολογική και διδακτική αξία που αντιπροσωπεύουν αρκετά από τα κατάλοιπα αυτά, κτήρια, μηχανές, αρχεία κ.ά. πού είναι αναντικατάστατες μαρτυρίες των συνθηκών εργασίας και του τρόπου ζωής της εποχής τους. Δεν είναι φυσικά δυνατό να διατηρηθούν όλα όσα υπάρχουν. Πρέπει να γίνει μια επιλογή, τόσο αντικειμενική, όσο και ορθολογική. (. . .) Το πρόβλημα των επιλογών δεν τίθεται μόνο για τις παλιές βιομηχανικές χώρες, αλλά και για τις υπό ανάπτυξη σήμερα χώρες, καθώς και για εκείνες που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων, όπου συχνά οι αλλαγές υπήρξαν ταχύτατες. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]