Tο 1477 ο τότε πατριάρχης Kωνσταντινουπόλεως Mάξιμος Γ΄ στέλνει μιαν εγκύκλιο στους χριστιανούς, τους “εν παντί τόπω της δεσποτείας Kυρίου ευρισκομένους και μέχρι Pώμης”.

Tο ανέκδοτο αυτό κείμενο αποτέλεσε το έναυσμα για τη συγγραφή αυτής της μελέτης. H σημασία του εγγράφου είναι βέβαια πρόδηλη, εξαιτίας τόσο της ιστορικής στιγμής που γράφεται όσο και της επισημότητας του φορέα που το εκδίδει.

Η μελέτη διαρθρώνεται σε τέσσερα κεφάλαια, προκειμένου να αναδειχτούν όλες οι πτυχές του ιστορικού αυτού τεκμηρίου. Στο πρώτο παρουσιάζεται η πηγή σε πανομοιότυπο καθώς και ό,τι αφορά στην παράδοσή της, στον τρόπο δηλαδή που το κείμενό της έφτασε ως εμάς. Στο δεύτερο παρουσιάζεται το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκκολάφθηκε η εγκύκλιος, όσα είχαν συμβεί μετά την Άλωση και κυρίως μετά την αλλαγή που επέφερε στις σχέσεις Πατριαρχείου και Πύλης. Στο τρίτο κεφάλαιο εκδίδεται το κείμενο της εγκυκλίου. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζουμε τις ρυθμίσεις που εξαγγέλλει η εγκύκλιος σχετικά με την οργάνωση της εσωτερικής ζωής της Oρθόδοξης Eκκλησίας αλλά και της ζωής των χριστιανών υπό οθωμανική κυριαρχία. Στα Επιλεγόμενα αναφερόμαστε σε όσα έγιναν μετά το 1477 και έως να ολοκληρωθεί η πατριαρχία του Mαξίμου, κλείνοντας έτσι έναν κύκλο, μια σημαντική πραγματικά περίοδο για την αναδιοργάνωση της Eκκλησίας και της κοινωνίας των χριστιανών.