«Δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε και πολύ ανώτερες σκέψεις για τις γυναίκες αυτός όμως δεν είναι λόγος να κάνουμε σφαλερές»
Τα λόγια αυτά του Φρ. Νίτσε αναγράφονται στην αρχή του βιβλίου αυτού και μας προϊδεάζουν, κατά κάποιο τρόπο, για το περιεχόμενό του.
«Ο Schopenhauer, όπως πολλοί φιλόσοφοι, έχει δύο όψεις. Από τη μια έχουμε τον πολύ σοβαρό φιλόσοφο του Κόσμου ως βούληση και από την άλλη τον φιλόγελω και σαρκαστικό φιλόσοφο στο Πάρεργα και Παραλειπόμενα, όπου βρίσκουμε, κομμάτι διαλεχτό, το δοκίμιο για τις γυναίκες». Τα λόγια ανήκουν στον Didier Raymond που προλογίζει το έργο στη Γαλλική έκδοσή του.
Πηγή του δοκιμίου για τις γυναίκες είναι οι προστριβές του Σοπενχάουερ με τη μητέρα του –κάτι σαν μακρυνή τους ηχώ. Όταν ο Σοπενχάουερ αναφέρει τα γυναικεία ελαττώματα, σκέφτεται τη μητέρα του. Ο Πρόλογος του Didier Raymond, με πολλά βιογραφικά στοιχεία για τον φιλόσοφο και εξαιρετική κατατοπιστική ερμηνεία του έργου, προσφέρει πολλά στον αναγνώστη.
Ο μικρός, εξαιρετικά καλαίσθητος και ευανάγνωστος τόμος, έχει κάτι από τη φινέτσα της γυναίκας.