Στο παρόν βιβλίο ο συγγραφέας επιχειρεί να εφαρμόσει στην ερμηνεία των τραγωδιών του Ευριπίδη ένα από τα πιο γνωστά αφηγηματικά μοντέλα, αυτό του A. J. GREIMAS, ο οποίος επεχείρησε ν΄ανεύρει στα κείμενα γενικές αρχές που διέπουν και στηρίζουν κάθε αφήγηση. Οι ιδέες του Greimas χρησιμοποιούνται ως αφετηρία για μιαν ερμηνεία των κειμένων , η οποία δεν απευθύνεται μόνο σε μυημένους αναγνώστες, αλλά σε όλους όσους θα ήθελαν να μάθουν για το περιεχόμενο των εξεταζομένων τραγωδιών.

Στηριζόμενος σ΄ αυτή τη λογική ο συγγραφέας εξετάζει έξι αντιπρο- σωπευτικές τραγωδίες του Ευριπίδη ( ΄Αλκηστις, Μήδεια, Ιππόλυτος, Ανδρομάχη, ΄Ιων, Ιφιγένεια εν Ταύροις), που μπορούν ν΄αποτελέσουν πρόκριμα και για τις υπόλοιπες.