Η ονομασία Καππαδοκία προσδιορίζει μια γεωγραφική περιοχή που γνώρισε πολλές μεταβολές των ορίων της κατά την αρχαιότητα. Οι Καππαδόκες κατοικούσαν στην περιοχή που αφορίζεται από τον κάτω ρου του ποταμού Άλυ και τη λίμνη Τάττα στα δυτικά μέχρι τον Ευφράτη στα ανατολικά. Στον άξονα βορρά-νότου εκτεινόταν, μέχρι τα μέσα του 5ου αι. περίπου, από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι τον άνω ρου του ποταμού Άλυ. Η περιοχή αυτή καθαυτή του Άλυ και νοτιότερα θεωρούνταν τμήμα της Κιλικίας. Στα τέλη του 5ου αι. η ονομασία Καππαδοκία αναφερόταν σε μια πιο εκτεταμένη περιοχή, που έφθανε μέχρι νοτίως των Τυάνων και περιλάμβανε τη Μοριμηνή, τη Γαρσαουρίτιδα και την Τυανίτιδα. Δεν περιλάμβανε την Καταονία, την ορεινή περιοχή του Ταύρου και του Αντίταυρου, που εκτεινόταν από τα όρια της Λυκαονίας στα δυτικά μέχρι τον Ευφράτη στα ανατολικά και στην οποία βρίσκονταν όλα τα περάσματα του Ταύρου με σημαντικότερο τις Κιλίκιες Πύλες.