Ο Νεόφυτος Βάμβας (1776-1855) κατά το διάστημα της καθηγεσίας του στην Ιόνιο Ακαδημία (1828-1833) αναλαμβάνει να διδάξει στο ιεροσπουδαστήριο το μάθημα της ηθικής θεολογίας. Αυτές οι παραδόσεις, που σώθηκαν από τον ιεροσπουδαστή Ηλία Αλιπράντη (1808-1885), κύρια πηγή έχουν το έργο Theologia moralis universa του Γάλλου επισκόπου της Καθολικής Εκκλησίας Paul Gabriel Antoine (1678-1743). Την ύλη αυτού του βιβλίου, όπου χρειάστηκε, την προσαρμόζει προς τα δόγματα της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, αφαιρώντας σημεία τα οποία θα δημιουργούσαν προβλήματα και εντάσεις. Παράλληλα με τη διδακτική πείρα του που τον διακρίνει, εμπλουτίζει την ύλη με δικές του εισαγωγικές αναφορές και επεξηγηματικό σχολιασμό. Έδωσε βαρύτητα περισσότερο στο ηθικό μέρος ως ηθικολόγος και λιγότερο στο θεολογικό. Μετακένωσε με τις αρχές του Αδαμαντίου Κοραή το φημισμένο σύγγραμμα της Δυτικής Εκκλησίας, διδάσκοντάς το επί δύο συνεχόμενα ακαδημαϊκά έτη.