Τα δοκίμια που συνθέτουν τον τόμο αυτόν αποτελούν δημοσιεύματά μου σε ξένα κυρίως περιοδικά ή συλλογικούς τόμους μετά το 1994 έως σήμερα, μαζί με μία νέα μελέτη μου που αναφέρεται στη σχέση της Αριστοτελικής φυσικής φιλοσοφίας με τη σύγχρονη επιστήμη. Συνεκτικός τους ιστός είναι η προσπάθεια να αναδείξω τη βαθιά συγγένεια που συνδέει τον Αριστοτέλη με τη σύγχρονη επιστημονική σκέψη.
Το εγχείρημα αυτό αποτελεί μία νέα πρόταση ανάγνωσης της Αριστοτελικής φυσικής φιλοσοφίας, ώστε να ανασκευασθεί η παγιωμένη αντίληψη για την «παταγώδη», όπως χαρακτηρίσθηκε, «αποτυχία» του Αριστοτέλη στον τομέα εξήγησης του φυσικού κόσμου, σε αντίθεση προς την καθολική αναγνώριση της ανεκτίμητης συμβολής του στη Μεταφυσική, τη Λογική, την Ηθική και Πολιτική Φιλοσοφία. Εξετάζονται έτσι θέματα που απασχολούν ιδιαίτερα τη σύγχρονη Φιλοσοφία της Επιστήμης, όπως αυτά που αναφέρονται στον χαρακτήρα και στη φύση της επιστημονικής γνώσης, στις έννοιες της αιτιότητας και απροσδιοριστίας, του χρόνου, της κίνησης και μεταβολής, της συνέχειας, του απείρου, του φυσικού νόμου, των φυσικών ειδών, της ουσίας, της αυτο-οργάνωσης, στον χαρακτήρα της ύλης στον κόσμο των κβαντικών φαινομένων, καθώς και στην κεντρική για την Αριστοτελική φιλοσοφία έννοια του δυνάμει. Υποστηρίζεται ακόμη, ότι ο Αριστοτέλης προσφέρει σήμερα ένα θαυμάσιο υλικό για την αποκατάσταση της χαμένης ενότητας της γνώσης και την επανασύνδεση του φιλοσοφικού στοχασμού με την επιστημονική σκέψη.
Ο τόμος αυτός απευθύνεται τόσο στον γνήσιο Αριστοτελιστή, όσο και στον φιλόσοφο που ενδιαφέρεται να αφουγκρασθεί τι έχει να μας πει ο Αριστοτέλης σήμερα, στον Φυσικό επιστήμονα που αγωνιά να υπερβεί το πεδίο της εμπειρικής-πειραματικής έρευνας, στον σπουδαστή της Φιλοσοφίας και των Θετικών Επιστημών που νιώθει την ανάγκη να μυηθεί στον κόσμο της φιλοσοφικής και επιστημονικής σκέψης, καθώς και σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο.