Ο παρών τόμος είναι ο πρώτος εκδοτικός καρπός μιας δεκαετούς πορείας εστιασμένης στη μελέτη του προφορικού λόγου που συντελείται στο πλαίσιο του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών. Περιλαμβάνει 18 εργασίες πάνω στη χρήση της ελληνικής στην προφορική επικοινωνία και καλύπτει μια ευρεία γκάμα γλωσσικών φαινομένων που – πέρα από τα συγκεκριμένα γλωσσικά στοιχεία με τα οποία πραγματώνονται – μπορούν να υπαχθούν στις εξής γενικότερες κατηγορίες: δομή και οργάνωση της συνομιλίας, διαπραγμάτευση και διαφωνία, επανάληψη-αναδιατύπωση, συγκρότηση ταυτοτήτων/συλλογικοτήτων.

Κοινό στοιχείο των εργασιών που περιέχει ο τόμος αποτελεί η τεκμηρίωση των πορισμάτων τους με αυθεντικά δεδομένα προφορικού λόγου τα οποία προέρχονται από διαφορετικές περιστάσεις επικοινωνίας. Κατά το μεγαλύτερο μέρος οι συγγραφείς αντλούν το υλικό τους από ανεπίσημες, καθημερινές συνομιλίες μεταξύ φίλων και συγγενών. Περιλαμβάνονται όμως και έρευνες, η εμπειρική βάση των οποίων στοιχειοθετείται με δεδομένα από περισσότερο θεσμικές περιστάσεις επικοινωνίας, όπως τηλεοπτικές εκπομπές, συνεντεύξεις, ομάδες εστίασης κ.ά. Παρά το γεγονός ότι τα 18 κείμενα δεν έχουν κοινή θεωρητική αφετηρία, είναι σαφής ο προσανατολισμός των περισσότερων από αυτά προς μια ποιοτική μεθοδολογία. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά, σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό των εργασιών για την – και στην – ελληνική, συνιστούν την πρωτοτυπία της παρούσας έκδοσης.