Το πρώτο θέμα ήταν το κάψιμο του χωριού από τους Γερμανούς τον Ιούλιο του 1943. Το γεγονός δηλαδή αλλά και ο λόγος που συνέβη αυτό το τραγικό γεγονός με το ολοκαύτωμα 22 Κεφαλοβρυσιωτών. Έγινε μια προσπάθεια να διακριβωθεί τι ακριβώς συνέβη και ο ρόλος που έπαιξε γειτονικό χωριό στην εξέλιξη αυτή. Πραγματοποιήθηκαν κάποιες συνεντεύξεις αλλά τα γεγονότα παρέμεναν ασαφή και θολά μέχρι τέλος.
Το δεύτερο θέμα περιστράφηκε γύρω από τη γλώσσα των Βλάχων αυτών, την Αρβανιτοβλάχικη. Ήθελα να εξετάσω σε ποιο βαθμό ήταν επηρεασμένη από την Αλβανική. Αυτή η προσπάθεια έδωσε κάπως καλύτερα αποτελέσματα. Οι Βλάχοι του Μετζιτιέ ξεχωρίζουν καθαρά τη δική τους γλώσσα από τη γκουμπλιάρικη Βλάχικη, την οποία θεωρούν ότι βρίσκεται πιο κοντά στην Αλβανική. Η επιχείρηση συνίστατο στο να ερωτηθούν οι πιο ηλικιωμένοι πληροφορητές για λέξεις που έχουν καταγραφεί από παλαιότερους γλωσσολόγους ότι είναι αλβανικές. Οι απαντήσεις ήταν θετικές ή αρνητικές ή ότι οι λέξεις αυτές ήταν γκουμπλιάρικες. Σημειώνω ότι οι Γκουμπλιάροι θεωρούνται Βλάχοι που δεν μιλούν καλά τα βλάχικα.
Το τρίτο θέμα αναφερόταν στο πολυφωνικό τραγούδι, στον τρόπο επιτέλεσης (performance), στις διαφορές με το πολυφωνικό τραγούδι στην Αλβανία, στη Δυτική Μακεδονία κ.α., αν υπήρχε συμμετοχή και γυναικών στις ομάδες που τραγουδούσαν κλπ. Επίσης στην περιγραφή μιας εκδήλωσης πολυφωνικού τραγουδιού που πραγματοποιήθηκε στο Κεφαλόβρυσο με συμμετοχές Βορειοηπειρωτών Ελλήνων, Βλάχων του Μετζιτιέ, Δυτικομακεδόνων και Κολωνιατών Βλάχων της Αλβανίας.