(. . .) Στο γενικότερο επιστημονικό πεδίο, η διεύρυνση του ερευνητικού φάσματος και η εξέλιξη της μεθόδου καθιστούν δυνατή σήμερα την πολυδιάστατη προσέγγιση των χειροτεχνικών έργων. Προσέγγιση που δε θα περιορίζεται στα θεματολογικά και τεχνοτροπικά δεδομένα, αλλά θα συγκεφαλαιώνει και παραμέτρους ιστορικές, τεχνοοικονομικές και κοινωνικές, που θα συναξιολογεί τις ποικιλίες της πρώτης ύλης, την εξάπλωση των μαστόρων και την αντίστοιχη διεύρυνση της πελατείας τους, τη διαδοχή των εργαστηρίων, τη χρήση των εργαλείων και τις τεχνικές, που θα αφίσταται τέλος από τη λημματογραφική παρουσίαση, στοχεύοντας στην ανεύρεση των εθνογραφικών χαρακτηριστικών της ομάδας. Δεν ξέρω κατά πόσο πέτυχα αυτούς τους στόχους, σ` ένα θέμα πράγματι δύσκολο. Ξέρω όμως ότι έσκυψα πάνω στα τέμπλα όπως ακριβώς οι μαστόροι που τα δημιούργησαν: «με τα χέρια, το μυαλό και την καρδιά» (κατά το κινέζικο γνωμικό που προτάσσεται). Δηλαδή με μόχθο, γνώση και αγάπη. Μπορώ λοιπόν να ελπίζω ότι της αρχής το «φευ» έγινε του τέλους «ευ».

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]